Coelho, Paulo
(1947-) Paulo Coelho urodził się w Rio de Janeiro. Zanim stał się jednym z najbardziej poczytnych powieściopisarzy był dramatopisarzem, dyrektorem teatru,, hipisem oraz autorem tekstów piosenek dla kilku znanych gwiazd muzyki pop, takich jak Elis Regina i Raul Seixas. Krótko potem pracował jako dziennikarz i autor telewizyjnych spektakli teatralnych.
W 1986 Coelho podróżował drogą średniowiecznego hiszpańskiego pielgrzyma Santiago. Opisał potem swoje doświadczenia z wyprawy w książce "Pielgrzym" wydanej w 1987 r. (polskie wydanie 2003r.). Druga książka - "Alchemik " (1989 r.) - stała się jedną z najchętniej czytanych współczesnych powieści. Jest to autentyczny fenomen wydawniczy. W krótkim czasie "Alchemik" stał się bestsellerem w 29 krajach. Według międzynarodowego magazynu "Publishing Trends", druga powieść Coelho była jednym z 10 najlepiej sprzedających się książek w 1998 r.
Inne tytuły to: "Brida" (1990), "Walkiria" (1992), Maktub (1994), "Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam"(1994), "Piąta Góra" (1996), "Podręcznik wojownika światła" (1997), "Weronika postanawia umrzeć" (1998), "Demon i Panna Prym" (2000), "Jedenaście minut" (2003), "Zahir" (2005), Czarownica z Portobello (2007). Jego powieści zostały opublikowane w ponad 150 krajach, zostały przetłumaczone na 51 języków. Zostało sprzedanych więcej niż 31 milionów książek, co pozwoliło Coelho'wi na zajęcie drugiej pozycji na świecie, wśród autorów bestsellerów w 1998 r. Według francuskiego magazynu "Lire" (Marzec 1999).
W 1986 Coelho podróżował drogą średniowiecznego hiszpańskiego pielgrzyma Santiago. Opisał potem swoje doświadczenia z wyprawy w książce "Pielgrzym" wydanej w 1987 r. (polskie wydanie 2003r.). Druga książka - "Alchemik " (1989 r.) - stała się jedną z najchętniej czytanych współczesnych powieści. Jest to autentyczny fenomen wydawniczy. W krótkim czasie "Alchemik" stał się bestsellerem w 29 krajach. Według międzynarodowego magazynu "Publishing Trends", druga powieść Coelho była jednym z 10 najlepiej sprzedających się książek w 1998 r.
Inne tytuły to: "Brida" (1990), "Walkiria" (1992), Maktub (1994), "Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam"(1994), "Piąta Góra" (1996), "Podręcznik wojownika światła" (1997), "Weronika postanawia umrzeć" (1998), "Demon i Panna Prym" (2000), "Jedenaście minut" (2003), "Zahir" (2005), Czarownica z Portobello (2007). Jego powieści zostały opublikowane w ponad 150 krajach, zostały przetłumaczone na 51 języków. Zostało sprzedanych więcej niż 31 milionów książek, co pozwoliło Coelho'wi na zajęcie drugiej pozycji na świecie, wśród autorów bestsellerów w 1998 r. Według francuskiego magazynu "Lire" (Marzec 1999).
Lista cytatów Lista artykułów
Kiedy jem, nie zajmuje mnie nic poza jedzeniem. Kiedy idę, to idę, i tyle. A jeśli przyjdzie mi walczyć, jeden dzień nie będzie lepszy od drugiego, by umrzeć.
Bo nie żyję, ani w przeszłości, ani w przyszłości. Dla mnie istnieje tylko dzisiaj i nie obchodzi mnie nic więcej. Jeśli uda ci się trwać w teraźniejszości, staniesz się szczęśliwym człowiekiem. Zrozumiesz, że tak jak pustynia tętni życiem, tak jak niebo jest pełne gwiazd, tak wojownicy walczą, bo jest to nieodłącznie wpisane w człowieczą dolę.
I wtedy twoje życie stanie się świętem, wielkim widowiskiem, ponieważ będzie tą chwilą, którą właśnie żyjesz, żadną inną.
Bo nie żyję, ani w przeszłości, ani w przyszłości. Dla mnie istnieje tylko dzisiaj i nie obchodzi mnie nic więcej. Jeśli uda ci się trwać w teraźniejszości, staniesz się szczęśliwym człowiekiem. Zrozumiesz, że tak jak pustynia tętni życiem, tak jak niebo jest pełne gwiazd, tak wojownicy walczą, bo jest to nieodłącznie wpisane w człowieczą dolę.
I wtedy twoje życie stanie się świętem, wielkim widowiskiem, ponieważ będzie tą chwilą, którą właśnie żyjesz, żadną inną.
Nikomu nie wolno drżeć przed nieznanym, gdyż każdy jest w stanie zdobyć to, czego pragnie i to, czego mu potrzeba.
Alchemik
Jeśli to co odnalazłeś powstało z materii czystej, nie zmurszeje nigdy i będziesz mógł po to kiedy powrócić. Jeśli zaś jest to jedynie przebłysk światła podobny smudze kreślonej przez spadającą gwiazdę, nie zastaniesz tu po powrocie nic. Ale przynajmniej było ci dane zobaczyć blask światła. Już samo to warto przeżyć.
Alchemik
(...)wielbłądy są zdradliwe. Pokonują dziesiątki mil bez śladu zmęczenia. A nagle ni stąd ni zowąd padają z nóg i zdychają. Konie męczą się stopniowo. I zawsze będziesz wiedział, ile jeszcze mogą jeszcze ujechać, a kiedy nadejdzie ich koniec.
Alchemik
Obawa przed utratą wszystkiego co się dotąd zdobyło, za jaki sen jest zupełnie naturalna.
Alchemik
Każdy umie cierpieć - to ludziom przychodzi najłatwiej - najtrudniejszą i najambitniejszą rzeczą w życiu jest osiągnąć szczęcie.
Alchemik
A jakie jest największe kłamstwo świata? - spytał zaciekawiony młodzieniec. To mianowicie, że nadchodzi taka chwila, kiedy tracimy całkowicie panowanie nad naszym życiem i zaczyna rządzić nim los. W tym tkwi największe kłamstwo świata.
Alchemik
Okazuje się, że jestem taki jak wszyscy ludzie - widzę świat nie takim jaki jest, lecz jakim chciałbym go widzieć.
Alchemik
Dlaczego mam słuchać serca? Bo nie uciszysz go nigdy. I nawet gdyby udawał że nie słyszysz o czym mówi nadal będzie biło w twojej piersi i nie przestanie powtarzać ci tego co myli o życiu.
Alchemik
Opowiadałeś mi wiele o snach, o starym królu, o skarbie. Opowiadałeś mi też o znakach. Teraz nie obawiam się już niczego, bo znaki te przywiodły cię do mnie. Jestem częścią twoich marzeń i twojej własnej legend... Dlatego pragnę aby podążał dalej ku temu czego szukasz. Tym lepiej jeśli przyjdzie ci poczekać do końca wojny, ale jeśli musisz wyruszyć zaraz, to idź śladem twojej legendy. Wydmy zmieniają kształt na wietrze, jednak pustynia pozostaje taka sama.
Alchemik
Nikomu nie wolno drżeć przed nieznanym, gdyż każdy jest w stanie zdobyć to, czego mu potrzeba.
Alchemik
Jestem starym zabobonnym Arabem i wierzę w porzekadła ludowe. Jedno z nich mówi, że wszystko, co zdarza się raz, może już nie przydarzyć się nigdy więcej, ale to, co zdarza się dwa razy, zdarzy się na pewno i trzeci.
Alchemik
(...)wszystkie dni stają się takie same wtedy, kiedy ludzie przestają dostrzegać to wszystko, czym obdarowywuje ich los, podczas gdy słońce wędruje po niebie.
Alchemik
Zło nie jest tym, co wchodzi do ust człowieka - powiedział Alchemik. - Zło jest tym, co z nich wychodzi.
Alchemik
Kiedy czegoś pragniesz, to cały Wszechświat działa potajemnie byś mógł to pragnienie spełnić
Alchemik
Im bardziej zbliżamy się do naszych marzeń, tym bardziej Własna Legenda staje się jedyną prawdziwą racją bytu.
Alchemik
To możliwość spełniania marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące.
Alchemik
(...)kimkolwiek jesteś, cokolwiek robisz, jeśli naprawdę z całych sił czego pragniesz, znaczy to, że pragnienie owo zrodziło się w Duszy Wszechświata. I spełnienie tego pragnienia, to Twoja misja na Ziemi.
Alchemik
I nie ważne było, że karawana musiała czasami zbaczać z drogi, i tak zmierzała zawsze do raz wytyczonego celu. Po pokonaniu przeszkód, znowu odnajdywała na niebie gwiazdę, która wiodła ją do oazy.
Alchemik
Moje serce obawia się cierpień. Powiedz mu, że strach przed cierpieniem jest straszniejszy niż samo cierpienie. I że żadne serce nie cierpiało nigdy gdy sięgoło po swoje marzenia, bo każda chwila poszukiwań jest chwilą spotkań z Bogiem i z Wiecznością
Alchemik
Tajemnica Szczęścia jest ukryta w tym, by widzieć wszystkie cuda świata i nigdy nie zapomnieć od dwóch kroplach oleju na łyżce.
Alchemik
Jest tylko jeden sposób nauki - poprzez działanie.
Alchemik
Miłość bowiem wymaga osoby kochanej.
Alchemik
Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.
Alchemik
My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki.
Alchemik
Gdyby tu dzisiaj zjawiła się najpiękniejsza na świecie kurtyzana,
udałoby ci się pomyśleć, że nie jest piękna ani powabna, że jej nie pragniesz?
Nie. Ale zwalczyłbym pokusę
A gdybym ofiarował ci stos złotych monet w zamian za opuszczenie twojej pustelni,
czy zdołałbyć patrzeć na to złoto, jakby to były kamienie?
Nie. Ale zwalczyłbym pokusę
A gdyby przyszło do ciebie dwóch braci, z których jeden by się nienawidził,
a drugi by cię wielbił, czy zdołałbyś traktować ich na równi?
Nawet gdyby przyszło mi cierpieć z tego powogu,
zwalczyłbym pokusę osądzenia ich i traktowałbym obydwu w ten sam sposób
udałoby ci się pomyśleć, że nie jest piękna ani powabna, że jej nie pragniesz?
Nie. Ale zwalczyłbym pokusę
A gdybym ofiarował ci stos złotych monet w zamian za opuszczenie twojej pustelni,
czy zdołałbyć patrzeć na to złoto, jakby to były kamienie?
Nie. Ale zwalczyłbym pokusę
A gdyby przyszło do ciebie dwóch braci, z których jeden by się nienawidził,
a drugi by cię wielbił, czy zdołałbyś traktować ich na równi?
Nawet gdyby przyszło mi cierpieć z tego powogu,
zwalczyłbym pokusę osądzenia ich i traktowałbym obydwu w ten sam sposób
Demon i panna Prym
Kto w kochaniu spodziewa się wzajemności, traci tylko czas.
Demon i panna Prym
Uświadomiła sobie, że istnieją dwa powody, które nie pozwalają ludziom spełnić swoich marzeń. Najczęściej po prostu uważają je za nierealne. A czasem na skutek nagłej zmiany losu pojmują, że spełnienie marzeń staje się możliwe w chwili, gdy się tego najmniej spodziewają. Wtedy jednak budzi się w nich strach przed wejściem na ścieżkę, która prowadzi w nieznane, strach przed życiem rzucającym nowe wyzwania, strach przed utratą na zawsze tego, do czego przywykli. Ludzie tęsknią za całkowitą odmianą, a jednocześnie pragną, by wszystko pozostało takie jak dawniej
Demon i panna Prym
Dobro i Zło mają to samo oblicze, wszystko zależy jedynie od momentu, w którym staną na drodze człowieka.
Demon i panna Prym
Stałem się narzędziem Zła i to gest najgłębszej pokory, jaką mogłem ofiarować Bogu.
Demon i panna Prym
Zawsze ten strach(...) Aby zapanować na człowiekiem, trzeba sprawić, by zaczął się bać.
Demon i panna Prym
Mądrość ludzi jest szaleństwem w oczach Boga. Jeśli posłuchamy głosu dziecka, które mieszka w naszej duszy, oczy nasze znów nabiorą blasku.
Na brzegu rzeki Piedry...
Inny jest tym, którym nauczono mnie być, ale to wcale nie ja. Inny wierzy, że powinnością każdego człowieka jest przez całe życie głowić się jak zgromadzić pieniądze, by na starość nie umrzeć z głodu. I człowieka tak bardzo pochłaniają myśli i plany na przyszłość, że przypomina sobie o życiu dopiero wtedy, gdy jego dni na ziemi są policz one. Ale wówczas jest już za późno.
Na brzegu rzeki Piedry...
Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie, gdy będziemy gotowi przyjąć niespodzianki jaki niesie nam los.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Powinniśmy zawsze słuchać małego dziecka, którym niegdyś byliśmy - i które wciąż jeszcze w sobie nosimy. Ono dobrze wie, co to są magiczne chwile. I clić często udaje nam się zagłuszyć jego płacz, to jednak nigdy nie zdołamy stłumić jego głosu.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Świat posiada własną duszę i bywa, że owa dusza wywiera wpływ na wszystko i na wszystkich w tym samym czasie.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Prawda jest zawsze tam, gdzie istnieje wiara. Ilekroć człowiek z czystym sercem podąży drogą wiary, zawsze uda mu się połączyć z Bogiem i czynić cuda.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Jeśli nie narodzimy się na nowo, jeśli nie uda nam się spojrzeć na nasze życie jeszcze raz, z dziecinną prostotą i entuzjazmem - to gubimy sens życia.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Poświęciłam wszystkie marzenia w imię jednego, najważniejszego - spokoju ducha.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Mędrzec jest mędrcem tylko dlatego, że kocha. Zaś głupiec jest głupcem, bo wydaje mu się, że miłość zrozumiał.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Miłość nigdy nie przychodzi po trochu.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Miłość jest jak narkotyk. Na początku odczuwasz euforię, poddajesz się całkowicie nowemu uczuciu. A następnego dnia chcesz więcej. I choć jeszcze nie wpadłeś w nałóg, to jednak poczułęś już jej smak i wierzysz, że będziesz mógł nad nią panować. Myślisz o ukochanej osobie przez dwie minuty, a zapominasz o niej na trzy godziny. Ale z wolna przyzwyczajasz się do niej i stajesz się całkowicie zależny. Wtedy myślisz o niej przez trzy godziny, a zapominasz na dwie minuty. Gdy nie ma jej w pobliżu - czujesz to samo co narkomani, kiedy nie mogą zdobyć narkotyku. Oni kradną i poniżają się, by za wszelką cenę dostać to, czego tak bardzo im brak. A ty jesteś gotów na wszystko, by zdobyć miłość.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Miłość jest treścią naszego istnienia. Jeśli się jej wyrzekniemy, umrzemy z głodu pod drzewem życia, nie mając śmiałości, by zerwać jego owoce. Kiedy wyruszamy na poszukiwanie Miłości - ona zawsze wyjdzie nam naprzeciw. I nas wybawi.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Miłość jest pełna pułapek. Kiedy chce dać znać o sobie - oślepia światłem i nie pozwala dojrzeć cieni, które to światło tworzy.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Miłość jest jak tama. Jeśli pozwolisz, aby przez szczelinę sączyła się strużka wody, to w końcu rozsadza mury i nadchodzi taka chwila, w której nie zdołasz opanować żywiołu. A kiedy mury runą, miłość zawładnie wszystkim. I nie ma wtedy sensu zastanawiać się, co jest możliwe, a co nie, i czy zdołamy zatrzymać przy sobie ukochaną osobę. Kochać, to utracić panowanie nad sobą.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Kto kocha musi umieć zgubić się i odnaleźć.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Mądrość ludzi jest szaleństwem w oczach Boga. Jeśli posłuchamy głosu dziecka, które mieszka w naszej duszy, oczy nasze znowu nabiorą blasku. A jeśli nie utracimy więz i z tym dzieckiem, to nigdy nie utracimy więzi z życiem.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Ten, kto kocha, podbija cały świat - bez obawy, że cokolwiek utraci. Prawdziwa miłość to akt całkowitego oddania.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Są w życiu chwile, w których trzeba podjąć ryzyko i dać się ponieś szaleństwu.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Czekanie sprawia ból. Zapomnienie sprawia ból. Lecz nie móc podjąć żadnej decyzji jest najdotkliwszym cierpieniem.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Oczekiwanie. Pierwsza lekcja miłości. Dzień dłuższy w nieskończoność, snujemy tysiące plan, prowadzimy sami ze sobą wymyślone dialogi, przy bekamy się zmienić - i trwamy w niepokoju, aż do nadejścia osoby, którą kochamy. A kiedy jest wreszcie obok, to brak nam słów. Bowiem długie godziny oczekiwania wywołują napięcie, napięcia przekształca się w lęk, a lęk sprawia, że wstydzimy się okazać własne uczucia.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Gdy odpędzimy Innego, poprzez słuchania swojego serca, stajemy się ludźmi, których zachwyca tajemnica życia, którzy dostrzegają cuda i czerpią radość z tego co robią.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
W miłości nie ma żadnych reguł. Im bardziej kochamy, tym bardziej zbliżamy się od duchowego poznania.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Miłość istniała przedtem i istnieć będzie zawsze. Miłość trwa wiecznie, to tylko ludzie się zmieniają.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Dar uzdrawiania jest łaską. Ale łaską jest również umiejętność godnego życia, miłości bliźniego, poszanowania pracy. Nie trzeba przenosić gór, żeby dać dowody jaj wiary.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Istnieje pewna teoria, że jeśli pewna określona liczba osobników danego gatunku ewoluuje, to z czasem cały gatunek podlega ewolucji.
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Korytarz - swoisty rytuał znaczący koniec jakiejś epoki, stracony czas, stanąć w miejscu, w którym nie mogło nic wyrosnąć
Nad rzeką Piedry usiadłam i płakałam...
Zawsze trzeba wiedzieć, kiedy kończy się jakiś etap w życiu. Jeśli uparcie chcemy w nim trwać dłużej niż to konieczne, tracimy radość i sens tego, co przed nami.
Piąta góra
Tragedie zdarzają się wszędzie. Możemy doszukiwać się przyczyn, winić innych, wyobrażać sobie jak odmienne byłoby bez nich nasze życie. Ale wszystko to nie ma znaczenia, zdarzyły się i koniec. Musimy zapomnieć o strachu, jaki wywołały, i rozpocząć odbudowę.
Piąta góra
Życie uczy nas na każdym kroku, a tejemnica tkwi tylko w jednym: w akceptacji faktu, że każdy z nas może być na co dzień mądry jak Salomon i potężny jak Aleksander Wielki. Lecz dowiadujemy się o tym dopiero wtedy, gdy los zmusza nas do uczenia innych i uczestnictwa w przygodach...
Pielgrzym
Choćbym nawet nie odnalazł mojego miecza, to pielgrzymka Szlakiem Świętego Jakuba pomoże mi w końcu odkryć samego siebie.
Pielgrzym
-Niechaj prowadzi cię apostoł Jakub i niechaj wskaże ci jedyne, co musisz odkryć. Nie idź krokiem zbyt spiesznym ani zbyt powolnym, lecz zawsze szanuj prawo i potrzeby drogi, i słuchaj tego, który będzie twym przewodnikiem, choćby rozkazał zabić, bluźnić lub popełnić bezsensowny czyn.
Pielgrzym
Wolno nam wszystko-nie wolno tylko stawać na drodze miłości. Kiedy do tego dochodzi ten, kto próbował zburzyć jej dzieło, musi je odbudować.
Pielgrzym
-Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, wybrał to co niemocne, aby mocnych poniżyć
Pielgrzym
My głupi dla Chrystusa staliśmy się jakby śmieciem tego świata i odrazą dla wszystkich aż do tej chwili. Albowiem nie w słowie, lecz w mocy przejawia się Królestwo Boże.
Pielgrzym
Jak rzekł pewien poeta: \"Żaden człowiek nie jest somoistną wyspą\". Aby podjąć Dobrą Walkę, potrzebujemy wsparcia. Potrzebujemy przyjaciół, a kiedy ci są daleko, naszą najpotężniejszą bronią musimy uczynić samotność. Wszystko dokoła musi nam pomagać w pokonywaniu odległości dzielącej nas od celu.
Pielgrzym
-Uczę cię praktyk RAM. Ale odnajdziesz swój miecz, tylko jeśli zrozumiesz, że w twoim sercu wypisana jest ta droga, i prawda, i życie
Pielgrzym
-Agape to miłość, która trawi
Pielgrzym
Agape to więcej niż miłość. To wszechogarniające uczucie, które wdziera się przez każde okienko i obraca w pył każdego agresora, nim ten rozpocznie napaść
Pielgrzym
-Śmierć jest naszą wierną towarzyszką, ponieważ właśnie ona nadaje sens naszemu życiu.
Pielgrzym
Lecz każdy z nas ma uprzedzenia wobec śmierci, nikt nie rozumie, że jest ona inną formą AGAPE.
Pielgrzym
Absolut ujawnia ludziom, kim naprawdę są, odkrywa ogromną osnowę przyczyn i skutków, a każdy najdrobniejszy gest jednego człowieka znajduje odbicie w życiu innych.
Pielgrzym
Gdybyśmy byli tak mądrzy, by wsłuchać się w ciszę!. Lecz wciąż jesteśmy ludźmi i nie potrafimy nawet słuchać własnych rozmów
Pielgrzym
Każdy wojownik światła bał sie kiedyś podjąć walkę.
Każdy wojownik światła zdradził i skłamał w przeszłości.
Każdy wojownik światła utraciał choć raz wiarę w przyszłość.
Każdy wojownik światła cierpiał z powodu spraw,
które nie były tego warte.
Każdy wojownik światła wątpił w to, że jest wojownikiem światła.
Każdy wojownik światła zaniedbywał swoje duchowe zobowiązania.
Każdy wojownik światła mówił \'tak\', kiedy chciał powiedzieć \'nie\'.
Każdy wojownik światła zranił kogoś, kogo kochał.
I dlatego jest wojownikiem światła.
Bowiem doświadczył tego wszystkiego i nieutracił nadziei,
że stanie się lepszym człowiekiem.
Każdy wojownik światła zdradził i skłamał w przeszłości.
Każdy wojownik światła utraciał choć raz wiarę w przyszłość.
Każdy wojownik światła cierpiał z powodu spraw,
które nie były tego warte.
Każdy wojownik światła wątpił w to, że jest wojownikiem światła.
Każdy wojownik światła zaniedbywał swoje duchowe zobowiązania.
Każdy wojownik światła mówił \'tak\', kiedy chciał powiedzieć \'nie\'.
Każdy wojownik światła zranił kogoś, kogo kochał.
I dlatego jest wojownikiem światła.
Bowiem doświadczył tego wszystkiego i nieutracił nadziei,
że stanie się lepszym człowiekiem.
Podręcznik wojownika światła
\"co to jest prawdziwe Ja?\" -zapytała Weronika
To kim jesteś, a nie to, co z ciebie uczyniono.
To kim jesteś, a nie to, co z ciebie uczyniono.
Weronika postanania umrzeć
Co to znaczy być szalonym? Tym razem odpowiem ci wprost: szaleństwo to niemożność przekazania swoich myli. Trochę tak jakby znalazła się w obcym kraju- widzisz wszystko, pojmujesz, co się wokół ciebie dzieje, ale nie potrafisz się porozumieć i uzyskać znikąd pomocy, bo nie mówisz językiem tubylców.
Weronika postanawia umrzeć
Bądźcie szalonymi ale zachowujcie się jak normalni ludzie. Podejmijcie ryzyko bycia odmiennymi, ale nauczcie się to robić, nie zwracając na siebie uwagi.
Weronika postanawia umrzeć
Właśnie dlatego, że uważała wszystko za głupstwa, pogodziła się z tym, co niosło jej życie. Jako nastolatka sądziła, że jeszcze zbyt wcześnie, by wybierać. Jako młoda kobieta była przekonana, że już zbyt późno, by cokolwiek zmienić.
Weronika postanawia umrzeć
Jedyną zaleta tej choroby, ze społecznego punktu widzenia, jest jej powszechność, dlatego odosobnienie - w jej przypadku- nie jest potrzebne........większość zgorzkniałych może żyć na wolności, nie stanowiąc niebezpieczeństwa dla porządku publicznego ani dla bliźnich. Za wysokimi murami wzniesionymi wokół siebie są całkowicie odizolowani od wiata, choć zdają się stanowić jego część.
Weronika postanawia umrzeć
Chcąc zabezpieczyć się przed atakiem zewnętrznym, ograniczyli również swój rozwój wewnętrzny. Nadal chodzą do pracy, oglądają telewizję, narzekają na korki, wychowują dzieci, ale wszystko to dzieje się automatycznie i bez większych emocji, bo wszystko mają pod kontrolą.
Weronika postanawia umrzeć
Chronicznie zgorzkniali miewają wiadomość swej choroby raz w tygodniu - w niedzielne popołudnia, kiedy ani praca ani rutyna nie przychodzą im z pomocą, by złagodzić objawy.
Weronika postanawia umrzeć
Niektóre osoby pochłonięte tworzeniem świata, do którego nie zdoła przeniknąć żadne zagrożenie z zewnątrz, rozwijają w sposób przesadny mechanizmy obronne wobec obcych ludzi, nieznanych miejsc i nowych doświadczeń - zubażając swój wewnętrzny wiat. Wtedy nieodwracalne szkody zaczyna wyrządzać Gorycz. Głównym celem ataku Goryczy -jest wola. Ludzie dotknięci tą chorobą tracą chęć do czegokolwiek i po upływie kilku lat nie są w stanie wyjść ze swego wiata, bo zużyli już przecież zapasy energii na zbudowanie wysokich murów broniących dostępu do upragnionej rzeczywistości.
Weronika postanawia umrzeć
Być może. W istocie tylko my ponosimy winę za to, co zdarza się w naszym życiu. Wielu ludzi przeszło przez te same trudności, co my, ale zareagowało inaczej. My wybraliśmy prostsze wyjcie - własną rzeczywistość.
Weronika postanawia umrzeć
Młodość już taka jest, sama ustala granice wytrzymałości, nie pytając, czy ciało to zniesie. A ciało zawsze znosi.
Weronika postanawia umrzeć
Czy nie uważasz, że starać się zrozumieć życie, to rzeczywisty problem
Weronika postanawia umrzeć
Nie możesz się przyzwyczajać do słuchania muzyki co wieczór. NIKT NIE POWINIEN SIĘ DO NICZEGO PRZYZWYCZAJAĆ, Edwardzie.
Weronika postanawia umrzeć
Dwie najtrudniejsze próby na drodze duchowej: cierpliwości oczekiwania na właściwy moment i odwagi, pozwalającej przezwyciężyć rozczarowania tym, co napotykane.
Weronika postanawia umrzeć
Przestań cały czas myśleć, że kogoś krępujesz, że komuś przeszkadzasz! Jeśli ludziom się to nie spodoba, upomną się o swoje! A jeśli nie będą mieli odwagi, to już ich sprawa
Weronika postanawia umrzeć
Wariaci, podobnie jak dzieci ,nie dają za wygraną, dopóki ich życzenie nie zostanie spełnione
Weronika postanawia umrzeć
Rodzice kochaliby ją tak czy inaczej, ale ona nie odważyła się zapłacić ceny za swoje marzenie z obawy, że ich zrani. Było to marzenie zagrzebane głęboko w jej pamięci, które od czasu do czasu wydobywało się na powierzchnię, na jakim koncercie czy przypadkowo słuchanej płycie. Jednak ilekroć się budziło, towarzyszące mu uczucie frustracji było tak silne, że usypiała je jak najszybciej.
Weronika postanawia umrzeć
Powinnam chyba być bardziej szalona. Ale jak to bywa z większością ludzi, odkryła to zbyt późno.
Weronika postanawia umrzeć
Bądźcie szaleni, ale zachowujcie się jak normalni ludzie. Podejmujcie ryzyko być odmiennymi, ale nauczcie się to robić, nie zwracając na siebie uwagi.
Weronika postanawia umrzeć
