Próbując sklecić te litery,

Tuzina Braci ujmę dolę

Choć mają różne charaktery,

Zmiennością pełnią ważną rolę.

Pierwszy stoicką ma naturę

I dyscyplinę Porucznika

Zawsze go spotkasz pod kapturem,

Albo, co najmniej w nausznikach.

Ten drugi słyszał moc przytyków,

Krasą i wzrostem wszak nie grzeszy.

Choć nie ma wielu sympatyków

Łyżwiarzy zwykle bardzo cieszy.

Trzeci naturę ma kapryśną,

Jest szaroburych miejsc bywalcem.

Różni i różnie o nim myślą

Ot, jakby mieszać w garncu palcem.

O czwartym można mówić jaśniej,

Posępność gubi z dni upływem.

Starszy go kusi, lecz wyraźnie

Jest pod młodszego brata wpływem.

Piąty się zawsze czuje pewnie,

Do starszych wiele ma dystansu.

Choć zdarza mu się płakać rzewnie

Jest to powodem renesansu.

Szósty ma środkowego miano,

Ciepłym uczuciem wszystkich darzy,

Buzię przecudnie ma rumianą

I dzieciom świetnie się kojarzy.

Siódmy, ujmując rzecz ogólnie

Iście radosnej jest natury

Lubi próżnować z nami wspólnie,

Uwielbia morze i Mazury.

Ósmy i siódmy, niech ja skonam

Gdyby nie szczegół, co ich różni

Żółta czupryna ogolona

Pewnie do szkoły byś się spóźnił.

Tak, jak dziewiąty żaden inny

Pędu do wiedzy znów nabywa,

Dzieci zeń przykład brać powinny,

Lubi owoce i warzywa.

Zaś brat dziesiąty poznać da się

Prócz elegancji oraz szyku

Po ubrań wierzchnich cudnej krasie,

Złotej czuprynie i kucyku.

Być jedenastym nie jest łatwo,

Odwiedza bliskich razem z Wami

Poważną rolę pełni nadto

Między takimi strojnisiami.

A ten dwunasty drodzy moi

Bujając głową w śnieżnych mgiełkach

Choć to mężczyźnie nie przystoi

Uwielbia tonąć w świecidełkach.

Tak, czytelniku mój najsłodszy

Kończąc już ten rodzinny wątek,

Czy wedle Ciebie jest najmłodszy

Dzierżący koniec czy początek?

I choć nie wszyscy dacie wiarę

Zwrotkom, a raczej zwrotek treści

Spotkałem braci razy parę

Ściślej- z okładem już czterdzieści.