(1914-1953) angielski poeta i prozaik pochodzenia walijskiego. Barwna postać literacka cyganerii Londynu, skandalista z zapałem oddający się ekscesom i pijaństwu. Legenda życia przyczyniła się do popularności twórczości poety, który większość swoich wierszy napisał we wczesnej młodości. Pielęgnowaniu artystycznego wizerunku służyć miały liczne odczyty i publiczne recytacje, z którymi Thomas odwiedził wiele miejsc. Zmarł podczas występów w Nowym Jorku. Źródłem poetyckiej inspiracji Thomasa były folklor walijski, Biblia oraz koncepcje S. Freuda. Życiowy optymizm, witalność i entuzjazm poety znalazły wyraz w jego wierszach, będących afirmacją życia we wszystkich jego przejawach. Bogata metaforyka wskazuje na związki Thomasa z surrealizmem, pojmowanie życia i śmierci w kategoriach cudu, mistycyzm głoszący jedność wszystkiego, co istnieje, pozwalają odnaleźć w jego wierszach ślady romantyzmu.