Nie proś mnie Jurku o wiersze

- chyba, że może te pierwsze.....
gdy szczęście gościło w mym sercu,
gdy byłam tak ślicznie młoda
.... spokojnie płynęła woda

bolesnych depresji nie zniesiesz,
zrozumieć - być może zdołasz
i serca uniesień i wskrzeszeń
.... tyle ich dookoła.

Spokojnie w swym bólu je zamknę,
bo umiem już dzisiaj z nim żyć.
Pomodlę się do PRZYJACIELA
- ON zawsze rozumie me łzy.