pusto w sercu, pusto w domu - nie opowiem nic nikomu
   i nie zwierzę się z mych trosk - taki samotników los

   czas przepływa mi przez palce, nic się nie chce, po co? komu?
   ni gotować, ani jeść, sama w kuchni, sama w domu

   może spacer coś by zmienił? może kino?  - w samotności!?
   też mi zmiana, też mi sport! może by zaprosić gości?

   ożywiliby napewno atmosferę, radość dali, łut miłości,
   wnieśli życie - potem znów do swoich domów poszli

   a ja sama, sama, sama, pusto w sercu, pusto w domu
   łzę uronię - taki los, nie opowiem nic nikomu

   może wiersz bym napisała? ale po co? ale komu?
   żebym sama go czytała siedząc sama z sobą w domu?