Sen długi, ciepły i bezpieczny

W drzew, cichych druhów, ramion cieniu

Ślad po nich, o nich jest już wieczny

W sercach wykuty i w kamieniu

Gdy zapis dłuta spełznie ciszą

Przyjdź, płacz, pamiętaj – Oni słyszą

Gdy przyjdziesz z garścią bólu swego

Zrosiwszy czysty kamień łzami

Oczyma świec gorycz dostrzegą

Utulą kwiatów ramionami

Są jak artyści poza sceną

Choć sztuka trwa – słuchają jeno