(...) jest w świecie jeden czynnik, z którym się nikt w swoich planach i w swoim działaniu nie liczy, a przez który wszystko się może rozbić, zawieść, popsuć - to głupota ludzka.

Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolnikiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelony, spada pod nogi myśliwca, tak i człek, miłoscią porażon, nie ma już mocy odleciec od nóg kochanych... Kochanie to kalectwo, bo człek jak ślepy, świata za swoim kochaniem nie widzi (...) A jednak, jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wolność lub klejnoty? (...) A przecierż każdy chętnie by oddał życie za kochanie, wtedy kochanie więcej jest warte od życia...

Miłość nie jest całkowicie ślepa, ale cierpi na daltonizm.